14 Haziran 2017 Çarşamba

icimde,cok icimde
anlatmak istedigim,ama asla anlatamayacagim
anlamalarina dair en ufak bi umudumun olmadigi o duygu
cabasiz,yorgun ama yine de beklemeye devam eden
o dusunce,beni her yalniz buldugunda
milyonlarca cumle dusuyor tavandan uzerime
altinda kaliyorum.
yasamakla bi derdim vardi,akan gunle
yanimdan yuruyup gecen,o hic tanimadigim
taniyamayacagim yabanciyla
derdim vardi,
uzaktaki en kucuk gozyasiyla
tum dunyanin duygularini yuklenmisim gidiyormusum gibi bazen
bu kadar anlamaya calismak yormuyor muydu
balkonumun ucundan sarkitmisken boynumu
yildizlari o an yalnizca benim gorebildigimi dusunurdum
sadece benim icin degil
herkes icin parladigini
peki ya neden her birimiz kafamizi kaldirip
ayni anda
bakamayiz gokyuzune

Hiç yorum yok: