8 Aralık 2015 Salı

kelimeleri hislerime döndüremediğim her gecenin sonu gibi,ben de dönüp duruyorum hayat kılıfı yorganımın içinde. sağımda da yoksun,solumda da.. yüzüstü uzanıyorum hayal kumsalına,gözüme bir yıldız kestirip ışınlanıyorum o eşsiz hatıranın serin sularına.. yıkıyorum duvarlarını odamın,söndürüyorum ışığını eski bir gaz lambası nostaljisinde ruhumun tüm gerçekliğini. püff.. süzülen dumanın şeklini aldığı yüzün,tenler gibi yaşlanan anıların göz kırışıkları.her bir ince cizgi ibaresindeki çukurların birikintisine saklanan sesler,kokular,tatlar.. nerede kalmıştık? gitmesen diyorum ellerim omuzlarında,gitmeliyim diyorsun. sesinin buğusu soğuk bi mart ayının şeffaf camına dağılıyor,kalbimden uzanan parmakların kaydırdığı kelimeler tam senin arkanda.iyiki görmüyorsun diyorum içimden usulca. oysa sen bana göstermiştin,bilinçsiz bir taksirle dokunurken saçlarıma,izlerken uyuyan yüzümü,anlık güzel duygular hapishanesine uzun süreli gönüllü mahkumluk ayarlamıştım bile! kaydı ellerin,yanlışı anladı kalbin. gözlerim,yüzümün yansıdığı gözbebeklerini gördüğünde,işte bu demişti. dünya da ben de varmışım.

Hiç yorum yok: