5 Ekim 2015 Pazartesi

bir itiraf güvercini olmak isterdim tam da dudak kıvrımlarında
kesik bi kağıt,şu geçenlerde kalbimi kesen sözcükleriyle
ne çok acıtıyor
bazen kimseye bir şey anlatamamak
kendine bile,özlemin kıyısında
kızmak kendine ölesiye,kendinden nefret etmek
oysa değil böyle hayatın sözlük dizilimi
şimdi aşk da.. özlemek de..
üvey ögeleriyle aynı cümlelerde..

tam şimdi
kıyı köşesinde dinlenen bi deniz kabuğuna girmek isterdim
tam şimdi
kucağına uzanıp,gökyüzü gibi yüzünü izlemek isterdim
keşke hayat şarkının notalarında birazcık geçseydi son nakaratım


-ıslaklığı yakıyor,geçmişe akan bir kum saatinde düşlerin
kalbimdeki gezegenin son ilkel kabilesinin bu ıslak ateşi
hiç sönmeyecek mi?

Hiç yorum yok: