3 Haziran 2014 Salı

Durmadan degisen hayatim,durmadan degisen goruntuler,buyuyen ben 
Ve insanlar
Durmadan sıkıldıklarını soyleseler de hicbir an durduklari yerde degiller
Ben de dahil
Degismez dedigim her sey 
Gokyuzunun rengi kadar sık degisir oldu
Bir gri,bir mavi
-/
Herkes kendini dusunuyor,bu hep ben kendimi dusunmeyi unuttugumda aklima geliyor
-/
Uzun bir yol var onumde kabullenmek istemesem de yalniz yureyecegim bir yol,cunki bu yalnizca benim yolum
Tumuyle bana ait,misafirlerim,kapimi calanlarim,oylesine bir ugrayanlarimla uzun bir yol
Ruyalarimda uzaktan bu yolu izliyorum
Sanki,baskasinin
Niye,bu kadar unuttum kendimi bu aralar?
Sahiplenmeye bu kadar korkutuldum mu


Hiç yorum yok: