5 Şubat 2014 Çarşamba

Ruhumun karmasinda,
Onca hissin,heyecanin,uzuntunun arasindan
siyriliyor bir kivilcim
gozleri geciyor once anlik
ardindan kesik bir iz
saclarim uzuyor,gunler bitiyor
baslayacagim yere yaklasiyorum 
ne cok cadde,ne cok yol var
ne cok secenek var sahi
sisler vadisi ardinda
inanin hangisi korkunc orman
hangisi japon cicek bahcesi kestiremiyorum
yuruyorum
sanki sen de yanimdasin
yoksun ama yanimdasin
hayatin guzel oldugunu hatirlamak icin seni kullaniyorum
kizmiyorsun degil mi?
korkuyor,sana sariliyorum
fark etmiyorsun degil mi


2 yorum:

Maviye iz süren dedi ki...

hayatın güzel olduğunu anımsatmak gerekiyor birileri ile:)
çok güzel yazıların.
sevgiler nes.

nes dedi ki...

Guzel oldugunu hatirlayip,bir daha bunu hic unutturmayacak birilerini buluruz umarim :) cok tesekkurler beni gulumsettin :)