5 Nisan 2013 Cuma

Ne kadar çok acı birikmiş kışlıkların arasına,yerine yazlıkları koyarken fark ettim. Kısacık bir kış geçti,kar bile yağmadı.Halbuki hayaller vardı.Kanımıza bir şeyler karıştırıp ruhumuzu ısıtırken bembeyaz karların üstüne uzanacaktık. Neyse ki cam buğusuna birkaç dize yazabildim.. ve neyse ki kimse okumadı.
Biriken,biriktirilen,harcanan,savrulan,dağıtılıp tekrar toplanılan onca gözyaşının ardından kendime hepsini güneşle buharlaştırma sözü verdim.
Her yerim sırılsıklam dolaşmaktan öyle usandım ki,elbisemin en ucu sırılsıklam  nereyi adımlasam ardımdan uzun bir ıstırap patikası bırakıyorum
Şimdi kocaman bir çınar ağacının gölgesine uzandım,ince yaprakların arasından güneşe gözlerimi kısıyorum.
O da bana gülümsüyor



Hiç yorum yok: