10 Aralık 2012 Pazartesi

aralık'sız.
bir düşün pencereme düşüşünü gördüm,dağılışını gördüm sonra,parçalanışını,ardından yokoluşunu
bunu fark etmek zor olmadı,
ancak hissetmesi epey zordu.

4 yorum:

Elif dedi ki...

her düş beraberinde kalbimizi de parçalıyor.

nes dedi ki...

Parçalananlar hiçbir zaman birleşemiyor mu?Acı veriyorlar,geçer diye bekliyorum,kimi zaman kandırıyorum kendimi ancak o hala orada,o acı,bazen hafiflese de,hiç geçmez mi?

Elif dedi ki...

hafifliyor, ama tamamen geçmiyor evet.

acı geçiyor, acı geçiyor.
acı elbette geçiyor.
acı çekmiş olmak geçmiyor.

mutlak gerçek bu maalesef..

nes dedi ki...

evet,sanırım mutlak gerçeğimiz bu..