15 Ağustos 2012 Çarşamba

Bikaç gündür onu düşünmediğimi farkedince,şaşırdım.Nasıl oluyor da,aklımdan bir an olsun çıkaramadığım birini-yalnızca bir kaç ay önce-önemsizleştirebilmiştim.Onu yavaş yavaş unuttuğuma sevinmelimiydim?Beni ansızın karanlıktan çeken,içimi sihirle dolduran 2 çift gözü unuttuğuma sevinmelimiydim yoksa üzülmelimiydim,bilemedim.
Ancak hemen ardından hatırladım,o gözler canımı çok yakmıştı.Şimdi karnımdaki o yumruda,kabuk bağlamış bir yara gibi.Acısı tamamiyle silindi,yalnızca ara ara sızlıyor,çok hafif..
Ne olursa olsun,onu sevmek güzeldi..diyorum.gözlerini hayal etmek güzeldi...ona kavuşacağım günleri hayal etmek..ona aşık olmak...onun adına kelebek olmak güzeldi..Neden bilmiyorum ama,o günlere dair hatırlayıp hissedebildiğim şeyler bunlar.İnsan mı değişiyordu,yoksa resimler mi,hayaller mi değişiyordu,yoksa istekler mi?Her ne kadar karar veremesem de,onu sevmek güzeldi.

Hiç yorum yok: