14 Temmuz 2012 Cumartesi

Bir yaz akşamı.Hayatımda ilk kez,daha önce tatmadığım bir hissi yaşadım.Adı neydi,bilmiyorum.Diğerlerinin yaşadıklarından daha az çoşkulu mu yoksa daha çok kuvvetli mi,inanın bunu da bilmiyorum.Yalnızca başımı döndürdüğünü hatırlıyorum.
Gökyüzü her zamankinden daha maviydi.Rüzgar daha önce hiç olmadığı kadar anlamlı esiyordu.Saçlarımın arasında dolaşması,narin bir elin saçlarımı okşaması kadar naif ve huzur vericiydi.
Ağaçtan düşen yaprağı,süzülen martıyı,baharla yeşeren çiçekleri artık daha iyi farkına varmıştım.İnanın,adı ne ben de bilmiyorum.Tarif edebildiklerim yalnızca bunlar.
Ve bu en özeli.
Durmadan üzülüyordum,hayat yoruyordu.Sonra birdenbire-hayatta böyle değil miydi?Bizi en çok üzen ve en mutlu eden şeylerin esrarengiz bir aniliği hep vardı.-Her şeyi unutup,gülümsemesini gözümün önüne getiriyordum.Şimdi bende gülümsüyordum.



Hiç yorum yok: