10 Nisan 2012 Salı

Sevdiklerim hep benimle kalsalar da ilk önce ben gitsem diye düşünüyorum
Sonra onlar daha fazla üzülürler diye de kıyamıyorum
ölüm
tüylerimi diken diken yapıyor
ölmekten korkmuyorum
ama sevdiklerim,onlar hep benimle kalsınlar
bu konuda ne kadar zorlandığımı,babannemin gidişinde anladım
o eve her gidişimdeki boşluk
zor oluyor,bir soğukluk kaplıyor içimi
her köşe,hala daha onunla
sanki gitmemiş,içeride uyuyormuş gibi
dedemin gözlerindeki yalnızlık
gözlerimi kaçırıyorum da durmadan,kalbimdeki acıyı ve özlemi
bir türlü dağıtamıyorum
hayatın en acı kanunu ölüm
birdenbire,ansızın
keşke gitmeseydin desemde,huzurlu olduğunu biliyorum
seni öpüyorum babannecim,seni seviyorum
seni çok seviyorum

Hiç yorum yok: