1 Mart 2012 Perşembe

kar'ın yağmasına tek sevinen ben miydim?

şehir üzerine bembeyaz bir yorgan alıyor
üşümüş belli,
biraz da ayak izlerinden,koşuşturmalardan,yere atılan izmaritlerden bıkmış
her şeyi kapatmak istiyor
benimde bu hali hoşuma gidiyor
kimisi çook soğuk diye yakınıyor
kimisi topuklu ayakkabısını rahat giyemediğinden yakınıyor
kimisi kalın giyinmekten bıkmış
bense gökyüzüne bakıp gülümsüyorum
minik kar taneleri dudağıma,burnuma,yanağıma düşüp eriyiveriyor
kar'ın samimiliğine kıyamıyorum
kızamıyorum burnumu kızartışına
içimden bir şarkı söyleyip şemsiyemi kapatıyorum
kar yağınca,o günüm güzel geçiyor
kuşkusuz..

Hiç yorum yok: