6 Kasım 2011 Pazar

alıntılar


Yüzleşeceğim evet korkularımla. Yüzümü seçebilirsem eğer her şey çok daha kolay olacak. Sesimi tanıyabilirsem uzaktan. Uçmaya çalışmak için kendimi yüksekten attığımda kendimden ne kadar uzağa düştüğümü fark etmedin mi sen de? Yere çarpıp parçalandığımdan beri insanların ayaklarına batıyorum sadece. Oradan oraya yuvarlanıyor ve her geçen gün ayrılıyorum kendimden. Senden ayrılmak kadar kolay olmasa da. Atlamak kadar kolay olmasa da.
Evden çok uzaktayım. Annemin anlattığı masalları orada bırakıp geldim buraya. Bir bütün halinde. Parçalarından bazıları eksik bir bütün gibi geldim bu yere. Boşluklarımın içine girdiğinde fazlalık gibi gelişin de bu yüzdendi sanırım. Yüksekten atladığımda saçılışım da bu nedenden.
Yüzleşeceğim evet korkularımla. Ama insanların aksine ne yükseklikten korkuyorum ne de uçamamaktan. Tek korkum havada asılı kalmak.Bir bütün halinde.

Hiç yorum yok: