14 Kasım 2011 Pazartesi

81

Kısıtlamalar içinde,dört duvar arasında kaldım.Şuan yapabildiğim en büyük delilik suan burda yazıyor olmak.Gidip çalışmalıyım.Ki ben böyle bir hayatla mutlu edemiyorum kendimi.Mutluluk böylesi anlık mutsuzluk böylesine koyu bir leke gibi,çıkmıyor yakamdan.Niye?Sokaklara çıkmak istiyorum,kaybolmak.Sahilde yürümek,dalgaları dinlemek istiyorum.Evde durmak canımı sıkıyor,düşüncelerle başbaşa kalmak boğuyor beni.
Bu haftasonu tüm şansımı zorladım sanıyorum.Üflüyorum dumanı,çizileni görebiliyor musun?
Doğru zaman,doğru kişi,doğru zaman,doğru kişi.
Şimdiyse çok yanlış bir zaman,muhtemel yanlış kişi.
Bu yüzden son gücümle nefesimi tutar gibi,tutuyorum kalbimin nefesini.

Hiç yorum yok: